Aardappel

Solanum tuberosum

Een zetmeelrijke knol en een van de belangrijkste voedselgewassen ter wereld. In volksgebruik worden rauwe plakjes of geraspte aardappel op brandwonden, gezwollen ogen en hoofdpijn gelegd; daar is geen onderzoek naar gedaan.

Veiligheid en aandachtspunten

Traditioneel gebruik is geen bewijs van werking; overleg bij zwangerschap, borstvoeding, medicijngebruik of een aandoening met een arts of apotheker.

Waarschuwingen per traditie (1)

Geneeswijzen van Amerika: Groene of uitgelopen aardappels bevatten solanine; niet eten.

Bereiding

Gekookt, gebakken of gedroogd als voedsel; rauwe plakjes uitwendig als omslag.

Gebruik in tradities

De aardappel werd zo'n 8000 jaar geleden rond het Titicacameer gedomesticeerd; in de Andes kennen boeren nog duizenden rassen. Door afwisselend te bevriezen en te drogen maken Andesvolken er chuño van, die jaren houdbaar is. Kallawaya-genezers gebruiken rauwe plakjes als omslag bij koorts en hoofdpijn. In Europa werd de knol pas in de 18e eeuw volksvoedsel. In de kruidenmagie geassocieerd met vruchtbaarheid, bescherming, overvloed.

Toepassingen

Gebruik per traditie

Zo beschrijven verschillende kruidentradities dit kruid. Hoeveelheden zijn traditionele richtlijnen die op duidelijke fouten zijn gecontroleerd; ze zijn geen medisch advies. Bij giftige planten staat bewust geen dosering.

Geneeswijzen van Amerika

Toegeschreven werking

In de Andes worden rauwe plakjes als omslag op het voorhoofd gelegd bij koorts en hoofdpijn, en op brandwonden; aardappelwater wordt bij maagzuur gedronken.

Bereiding en hoeveelheid

Rauwe plakjes uitwendig; als voedsel altijd gekookt of gebakken.

Let op: Groene of uitgelopen aardappels bevatten solanine; niet eten.

Bereidingswijzen: Kompres, omslag en pasta Poeder en keuken

Bronnen

en.wikipedia.org

Alle kruiden uit Zuid-Amerika →