Naar de inhoud
Herbs & Cultures

Traditie in Europa

Westerse kruidengeneeskunde

Van middeleeuwse kruidenboeken tot de hedendaagse fytotherapie

De titelpagina van John Gerards The Herball (Londen, 1597).
De titelpagina van John Gerards The Herball (Londen, 1597). publiek domein

Geschiedenis

Met de uitvinding van de boekdrukkunst kwamen in de vijftiende en zestiende eeuw de grote kruidenboeken. In 1485 verscheen in Mainz de Gart der Gesundheit. In 1542 publiceerde Leonhart Fuchs De historia stirpium, met prachtige houtsneden naar de natuur.

De Lage Landen speelden een grote rol. De Mechelse arts Rembert Dodoens gaf in 1554 in Antwerpen zijn Cruydeboeck uit, een van de belangrijkste kruidenboeken van zijn tijd, dat in veel talen werd vertaald. In Engeland verscheen in 1597 het Herball van John Gerard, en in 1652 The English Physitian van Nicholas Culpeper, die de kennis in het Engels toegankelijk maakte voor gewone mensen.

Vanaf de achttiende eeuw groeide de wetenschap uit de kruidenkunde. In 1785 beschreef William Withering hoe vingerhoedskruid hielp bij waterzucht door hartfalen. In de negentiende eeuw isoleerden scheikundigen werkzame stoffen uit planten, zoals morfine uit de slaapbol in 1804. In 1897 maakte Bayer aspirine, op basis van een stof die ook in wilgenbast en moerasspirea zit.

Kernideeën

Lang was de westerse kruidenkunde gebaseerd op de leer van de lichaamssappen. Elk kruid had een temperament, warm of koud, droog of vochtig.

In de zestiende eeuw werd de signatuurleer populair. Volgens Paracelsus en anderen had God in de vorm of kleur van een plant een teken gelegd van zijn werking: een plant met hartvormige bladeren zou goed zijn voor het hart. Culpeper verbond bovendien elke plant met een planeet.

Moderne fytotherapie werkt anders. Ze zoekt naar werkzame stoffen, gestandaardiseerde extracten en wetenschappelijk bewijs, al leeft ook de traditionele kennis voort.

Kennis en overdracht

Kennis verspreidde zich via boeken, apothekers en artsen, en via de gewone mensen die kruidenboeken thuis hadden. Apothekers maakten middelen volgens farmacopees, officiële receptenboeken.

In de twintigste eeuw scheidden de wegen. De reguliere geneeskunde ging verder met zuivere stoffen en synthetische medicijnen. Kruidkundigen, natuurgeneeskundigen en fytotherapeuten zetten de kruidentraditie voort, vaak met eigen opleidingen.

In Duitsland bleef fytotherapie een gewoon onderdeel van de zorg, met kruidenmiddelen die artsen voorschrijven.

Teksten en figuren

Het Cruydeboeck van Dodoens uit 1554 beschrijft honderden planten met hun namen, kenmerken en gebruik. Het is een trots van de Nederlandstalige wetenschap.

The English Physitian van Culpeper is tot vandaag in druk. Het Herball van Gerard en De historia stirpium van Fuchs zijn beroemd om hun afbeeldingen.

In 1785 schreef William Withering An Account of the Foxglove, een van de eerste zorgvuldige studies naar de werking van een plant bij patiënten.

Vandaag

In de Europese Unie mogen traditionele kruidenmiddelen sinds de richtlijn 2004/24/EG als geneesmiddel worden geregistreerd als ze minstens dertig jaar in gebruik zijn, waarvan vijftien in de EU, en veilig zijn. Het Europees Geneesmiddelenbureau stelt monografieën op over veel geneeskrachtige planten.

Veel moderne medicijnen komen oorspronkelijk uit planten. Kruidenthee en kruidensupplementen zijn populair.

Er is ook kritiek: sommige kruidensupplementen zijn slecht onderzocht, en de kwaliteit wisselt sterk.

Natuur in de traditie

De westerse kruidengeneeskunde gebruikt veel inheemse Europese planten. Kamille bij buikpijn en ontsteking, valeriaan bij onrust en slapeloosheid, sint-janskruid bij neerslachtigheid, pepermunt bij darmklachten.

Goudsbloem wordt gebruikt voor de huid, duizendblad bij wonden, tijm bij hoest. Daarnaast nam de westerse kruidenkunde planten uit andere werelddelen op, zoals echinacea uit Amerika.

Vingerhoedskruid, wilg en slaapbol laten zien hoe planten aan de basis van moderne medicijnen staan.

Respectvol omgaan

"Natuurlijk" betekent niet automatisch veilig. Vingerhoedskruid is dodelijk giftig. Sint-janskruid heeft veel interacties met medicijnen, zoals de pil, bloedverdunners en antidepressiva.

Overleg met een arts of apotheker voordat je kruidenmiddelen combineert met medicijnen.

Uit de keuken

Recepten uit deze traditie

Register

Kruiden in deze traditie

  • Let op

    Europa · Kruid · № 47

    Meidoorn

    Crataegus monogyna, C. laevigata (en C. pinnatifida)

    Onderzocht bij hartfalen, met tegenstrijdige resultaten. Voor de meeste aandoeningen is er weinig of geen goed bewijs.

    Klooster- en volkskennis+3Volksgeloof
  • Let op

    Afrika · Anders · № 28

    Mirre

    Commiphora myrrha

    Een gomhars met een lange geschiedenis in geneeskunde, ritueel, parfum en wierook. Moderne behandelclaims zijn niet vastgesteld.

    Oud-Egyptische geneeskunst+6Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 96

    Moederkruid

    Tanacetum parthenium

    Het best bekend als middel ter voorkoming van migraine. NCCIH meldt dat het bewijs tegenstrijdig is: sommige studies vinden een klein effect, andere niet.

    Westerse kruidengeneeskunde+2Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 335

    Moerasandoorn

    Stachys palustris

    Traditioneel toegeschreven

    Antiseptisch, krampwerend, wondhelend.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Europa · Kruid · № 110

    Moerasdroogbloem

    Gnaphalium uliginosum

    Samentrekkend kruid dat traditioneel als gorgeldrank bij keelontsteking en bij ontstoken bovenste luchtwegen werd gebruikt. Er is geen klinisch onderzoek.

    Klooster- en volkskennis+1
  • Let op

    Europa · Kruid · № 71

    Moerasspirea

    Filipendula ulmaria

    Bevat salicylaten. Traditioneel gebruikt bij maagzuur, een geïrriteerde maag en gewrichtspijn. Klinisch onderzoek is schaars.

    Westerse kruidengeneeskunde+2Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 291

    Monnikspeper

    Vitex agnus-castus

    Traditioneel toegeschreven

    Stimuleert de hypofyse en de hormoonproductie.

    Grieks-Romeinse geneeskunde+1
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 629

    Mormonenthee

    Ephedra viridis, E. nevadensis, E. californica

    Traditioneel toegeschreven

    Opent de oppervlakte bij wind-kou met niezen en een waterige neus, remt mild een piepende ademhaling en bevordert het plassen.

    Chinese geneeskundige tradities+1
  • Let op

    Azië · Kruid · № 341

    Mosterdzaad

    Brassica juncea

    Traditioneel toegeschreven

    Plant bitter, licht laxerend, versterkend; olie stimulerend en huidprikkelend, antiseptisch; bij borstklachten bij kinderen, spierreuma, stijve nek, ontstekingen en zenuwpijn, buikkrampen, hardnekkig braken.

    Ayurveda+2
  • Let op

    Europa · Kruid · № 314

    Muizenoor

    Pilosella officinarum (syn. Hieracium pilosella)

    Traditioneel toegeschreven

    Krampwerend, slijmoplossend, tegen catarre, urinedrijvend, wondhelend.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Europa · Kruid · № 3

    Munt

    Mentha × piperita

    Pepermuntolie is in studies onderzocht bij het prikkelbare-darmsyndroom en vermindert daar mogelijk buikpijn. Thee wordt gebruikt bij een volle maag en misselijkheid. Bij maagzuur kan pepermunt klachten verergeren.

    Grieks-Romeinse geneeskunde+4Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 380

    Muskaatsalie

    Salvia sclarea

    De etherische olie wordt gebruikt in ontspannende baden en massages. Een kleine studie wees op een ontspannend effect bij inademing; het bewijs is beperkt.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Azië · Kruid · № 39

    Neem

    Azadirachta indica

    Al eeuwen gebruikt in de traditionele geneeskunde van India, maar er is onvoldoende klinisch bewijs voor medische voordelen.

    Ayurveda+3
  • Let op

    Azië · Kruid · № 129

    Nootmuskaat

    Myristica fragrans

    Specerij die in de Ayurveda en de Arabische geneeskunde in kleine hoeveelheden bij diarree, misselijkheid en slapeloosheid wordt gebruikt. Er is geen goed klinisch bewijs.

    Ayurveda+6Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 235

    Ogentroost

    Euphrasia officinalis

    Traditioneel toegeschreven

    Tegen catarre, antiseptisch, ontstekingsremmend.

    Westerse kruidengeneeskunde+1Volksgeloof
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 153

    Oshá

    Ligusticum porteri, L. sinense en L. wallichii

    De wortel wordt traditioneel gebruikt bij keelpijn, hoest en beginnende verkoudheid. Er is vrijwel geen klinisch onderzoek.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+3
  • Let op

    Europa · Kruid · № 97

    Paardenbloem

    Taraxacum officinale

    Het blad werkt licht vochtafdrijvend, de bittere wortel werd gebruikt voor lever en spijsvertering. NCCIH meldt dat er weinig onderzoek bij mensen is.

    Avicenna's Canon aan Europese universiteiten+6Volksgeloof
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 154

    Passiebloem

    Passiflora incarnata

    Gebruikt bij angst en slaapproblemen. NCCIH meldt dat er enkele aanwijzingen zijn voor een effect op angst, maar dat het bewijs beperkt is.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+3Volksgeloof
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 326

    Patrijsbes

    Mitchella repens

    Traditioneel toegeschreven

    Baarmoederstimulerend, versterkend, herstellend, samentrekkend, urinedrijvend.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+3
  • Let op

    Zuid-Amerika · Kruid · № 165

    Pau d'arco

    Handroanthus impetiginosus (syn. Tabebuia avellanedae)

    De binnenbast wordt verkocht bij schimmelinfecties, ontstekingen en als 'kankermiddel'. Er is geen betrouwbaar bewijs bij mensen; de werkzame stof lapachol bleek bij effectieve doses te giftig.

    Guaraní en de maté-traditie+2
  • Let op

    Europa · Voeding · № 259

    Peen

    Daucus carota

    Traditioneel toegeschreven

    Stimulerend, urinedrijvend, versterkend, windverdrijvend; drijft nier- en blaasstenen af, verlicht lage rugpijn door nieren, vermindert oedeem, herstelt de blaas, stimuleert spijsvertering; zaad traditioneel als anticonceptie.

    Westerse kruidengeneeskunde+4Volksgeloof
  • Let op

    Oceanië · Kruid · № 178

    Pilwolfsmelk

    Euphorbia hirta

    Traditioneel gebruikt bij astma en bronchitis (de naam asthma weed komt uit Queensland), bij diarree en uitwendig bij wratten. Er is laboratoriumonderzoek maar geen goed klinisch bewijs.

    Aboriginal- en Torres Strait Islander-kennis+4
  • Let op

    Azië · Kruid · № 275

    Pinellia (ban xia)

    Pinellia ternata

    Traditioneel toegeschreven

    Hoestremmend, slijmoplossend, tegen braken, tegen catarre.

    Chinese geneeskundige tradities+3
  • Let op

    Azië · Kruid · № 132

    Pioen

    Paeonia lactiflora en P. suffruticosa

    De gepelde wortel (bai shao, witte pioen) wordt in de Chinese geneeskunde gebruikt bij krampen, menstruatiepijn en spierpijn. Er zijn studies naar combinatieformules, maar weinig naar pioen alleen.

    Chinese geneeskundige tradities+3
  • Let op

    Midden-Amerika en Caraïben · Kruid · № 167

    Pokhout

    Guaiacum officinale

    Hars en hout werden gebruikt bij reumatische klachten en jicht; guajakhars dient nog in de guajaktest op bloed in de ontlasting. Er is geen modern bewijs voor de klassieke toepassingen.

    Kruidenkennis van de Caraïben+1
  • Let op

    Europa · Kruid · № 590

    Polei

    Mentha pulegium

    Traditioneel toegeschreven

    Stimulerend, samentrekkend, menstruatiebevorderend, zweetdrijvend; brengt uitgestelde menstruatie op gang, kalmeert de maag, verlaagt plotselinge hoge koorts.

    Grieks-Romeinse geneeskunde+2
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 192

    Populier

    Populus tremuloides

    Traditioneel toegeschreven

    Samentrekkend, koortsverlagend, versterkend, ontstekingsremmend, pijnstillend (salicylaten); herstelt de gevoelige blaas (incontinentie), kalmeert darmen bij stressdiarree, geneest wonden, verlaagt koorts, verlicht hoofdpijn.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+4Volksgeloof
  • Let op

    Azië · Paddenstoel · № 146

    Poria (fu ling)

    Wolfiporia cocos

    In de Chinese geneeskunde een van de meest gebruikte middelen, bij vochtophoping, slechte spijsvertering en onrustige slaap. Klinisch onderzoek naar fu ling alleen is schaars.

    Chinese geneeskundige tradities+4
  • Let op

    Azië · Kruid · № 133

    Psylliumzaad

    Plantago ovata

    De zaadhuiden vormen een slijmerige gel: een erkende bulkvormende vezel bij verstopping en lichte diarree, die ook het LDL-cholesterol iets kan verlagen.

    Ayurveda+3
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 584

    Purper leverkruid

    Eutrochium purpureum (syn. Eupatorium purpureum)

    Traditioneel toegeschreven

    Urinedrijvend, zenuwversterkend, samentrekkend, stimulerend, antiseptisch; lost nier- en blaasstenen op, verwijdert mineraalophopingen in gewrichten, traditioneel ter voorkoming van miskraam en ter voorbereiding op de bevalling.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+1
  • Let op

    Azië · Kruid · № 181

    Rauwolfia

    Rauvolfia serpentina

    De wortel bevat reserpine, dat de bloeddruk verlaagt en kalmeert. Reserpine was in de jaren 1950 een van de eerste moderne bloeddrukverlagers en antipsychotica, maar is grotendeels vervangen door middelen met minder bijwerkingen.

    Ayurveda+2
  • Let op

    Europa · Kruid · № 299

    Robertskruid

    Geranium robertianum

    Traditioneel toegeschreven

    Samentrekkend, bloedstelpend.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 323

    Rode iep

    Ulmus rubra (syn. U. fulva)

    Traditioneel toegeschreven

    Verzachtend, voedend, samentrekkend.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+3
  • Let op

    Europa · Kruid · № 99

    Rode klaver

    Trifolium pratense

    Bevat isoflavonen (plantaardige oestrogenen) en wordt verkocht voor overgangsklachten. NCCIH concludeert dat er geen overtuigend bewijs is dat het opvliegers vermindert.

    Westerse kruidengeneeskunde+2Volksgeloof
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 368

    Rode wortel

    Ceanothus americanus

    Traditioneel toegeschreven

    Samentrekkend, krampwerend, slijmoplossend, kalmerend; bij gezwollen milt (o.a. na ziekte van Pfeiffer), koelt en vernauwt bloedvaten bij bloedingen en stuwing van baarmoeder, lever en lymfe.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+3
  • Let op

    Europa · Kruid · № 89

    Roos en rozenbottel

    Rosa spp.

    Rozenbottels zijn rijk aan vitamine C; een poeder ervan is onderzocht bij artrose, met bescheiden resultaten. Rozenwater en -olie worden in huidverzorging en als geur gebruikt.

    Avicenna's Canon aan Europese universiteiten+6Volksgeloof