Naar de inhoud
Herbs & Cultures

Traditie in Europa

Westerse kruidengeneeskunde

Van middeleeuwse kruidenboeken tot de hedendaagse fytotherapie

De titelpagina van John Gerards The Herball (Londen, 1597).
De titelpagina van John Gerards The Herball (Londen, 1597). publiek domein

Geschiedenis

Met de uitvinding van de boekdrukkunst kwamen in de vijftiende en zestiende eeuw de grote kruidenboeken. In 1485 verscheen in Mainz de Gart der Gesundheit. In 1542 publiceerde Leonhart Fuchs De historia stirpium, met prachtige houtsneden naar de natuur.

De Lage Landen speelden een grote rol. De Mechelse arts Rembert Dodoens gaf in 1554 in Antwerpen zijn Cruydeboeck uit, een van de belangrijkste kruidenboeken van zijn tijd, dat in veel talen werd vertaald. In Engeland verscheen in 1597 het Herball van John Gerard, en in 1652 The English Physitian van Nicholas Culpeper, die de kennis in het Engels toegankelijk maakte voor gewone mensen.

Vanaf de achttiende eeuw groeide de wetenschap uit de kruidenkunde. In 1785 beschreef William Withering hoe vingerhoedskruid hielp bij waterzucht door hartfalen. In de negentiende eeuw isoleerden scheikundigen werkzame stoffen uit planten, zoals morfine uit de slaapbol in 1804. In 1897 maakte Bayer aspirine, op basis van een stof die ook in wilgenbast en moerasspirea zit.

Kernideeën

Lang was de westerse kruidenkunde gebaseerd op de leer van de lichaamssappen. Elk kruid had een temperament, warm of koud, droog of vochtig.

In de zestiende eeuw werd de signatuurleer populair. Volgens Paracelsus en anderen had God in de vorm of kleur van een plant een teken gelegd van zijn werking: een plant met hartvormige bladeren zou goed zijn voor het hart. Culpeper verbond bovendien elke plant met een planeet.

Moderne fytotherapie werkt anders. Ze zoekt naar werkzame stoffen, gestandaardiseerde extracten en wetenschappelijk bewijs, al leeft ook de traditionele kennis voort.

Kennis en overdracht

Kennis verspreidde zich via boeken, apothekers en artsen, en via de gewone mensen die kruidenboeken thuis hadden. Apothekers maakten middelen volgens farmacopees, officiële receptenboeken.

In de twintigste eeuw scheidden de wegen. De reguliere geneeskunde ging verder met zuivere stoffen en synthetische medicijnen. Kruidkundigen, natuurgeneeskundigen en fytotherapeuten zetten de kruidentraditie voort, vaak met eigen opleidingen.

In Duitsland bleef fytotherapie een gewoon onderdeel van de zorg, met kruidenmiddelen die artsen voorschrijven.

Teksten en figuren

Het Cruydeboeck van Dodoens uit 1554 beschrijft honderden planten met hun namen, kenmerken en gebruik. Het is een trots van de Nederlandstalige wetenschap.

The English Physitian van Culpeper is tot vandaag in druk. Het Herball van Gerard en De historia stirpium van Fuchs zijn beroemd om hun afbeeldingen.

In 1785 schreef William Withering An Account of the Foxglove, een van de eerste zorgvuldige studies naar de werking van een plant bij patiënten.

Vandaag

In de Europese Unie mogen traditionele kruidenmiddelen sinds de richtlijn 2004/24/EG als geneesmiddel worden geregistreerd als ze minstens dertig jaar in gebruik zijn, waarvan vijftien in de EU, en veilig zijn. Het Europees Geneesmiddelenbureau stelt monografieën op over veel geneeskrachtige planten.

Veel moderne medicijnen komen oorspronkelijk uit planten. Kruidenthee en kruidensupplementen zijn populair.

Er is ook kritiek: sommige kruidensupplementen zijn slecht onderzocht, en de kwaliteit wisselt sterk.

Natuur in de traditie

De westerse kruidengeneeskunde gebruikt veel inheemse Europese planten. Kamille bij buikpijn en ontsteking, valeriaan bij onrust en slapeloosheid, sint-janskruid bij neerslachtigheid, pepermunt bij darmklachten.

Goudsbloem wordt gebruikt voor de huid, duizendblad bij wonden, tijm bij hoest. Daarnaast nam de westerse kruidenkunde planten uit andere werelddelen op, zoals echinacea uit Amerika.

Vingerhoedskruid, wilg en slaapbol laten zien hoe planten aan de basis van moderne medicijnen staan.

Respectvol omgaan

"Natuurlijk" betekent niet automatisch veilig. Vingerhoedskruid is dodelijk giftig. Sint-janskruid heeft veel interacties met medicijnen, zoals de pil, bloedverdunners en antidepressiva.

Overleg met een arts of apotheker voordat je kruidenmiddelen combineert met medicijnen.

Uit de keuken

Recepten uit deze traditie

Register

Kruiden in deze traditie

  • Let op

    Azië · Kruid · № 143

    Katuka

    Picrorhiza kurroa

    Een zeer bitter kruid dat in de Ayurveda en de Tibetaanse geneeskunde bij leverklachten, koorts en spijsverteringsproblemen wordt gebruikt. Onderzoek is vooral dierexperimenteel.

    Ayurveda+3
  • Let op

    Oceanië · Kruid · № 7

    Kava

    Piper methysticum

    De drank verdooft licht mond en tong en werkt ontspannend. Onderzoek wijst op een bescheiden effect bij angstklachten, maar de resultaten zijn wisselend en de veiligheid van supplementen staat ter discussie.

    Kava in Pacific eilandtradities+2
  • Let op

    Afrika · Kruid · № 116

    Khella

    Ammi visnaga

    Bevat khelline, een spierverslappende stof die de luchtwegen en bloedvaten verwijdt. Khelline vormde de basis voor moderne medicijnen zoals cromoglicaat (bij astma) en amiodaron (bij hartritmestoornissen).

    Oud-Egyptische geneeskunst+1
  • Let op

    Europa · Kruid · № 75

    Kleefkruid

    Galium aparine

    In de westerse kruidengeneeskunde gebruikt als 'lymfekruid' bij gezwollen klieren en huidaandoeningen. Wetenschappelijk bewijs ontbreekt.

    Klooster- en volkskennis+2
  • Let op

    Europa · Kruid · № 100

    Klein hoefblad

    Tussilago farfara

    Een van de oudste hoestkruiden; het blad bevat verzachtende slijmstoffen. Door de giftige alkaloïden wordt het nu afgeraden.

    Grieks-Romeinse geneeskunde+3
  • Let op

    Azië · Kruid · № 832

    Kleine galgant

    Alpinia officinarum

    Aromatische wortelstok, traditioneel gebruikt bij spijsverteringsklachten.

    Chinese geneeskundige tradities+3
  • Let op

    Europa · Kruid · № 312

    Kleine maagdenpalm

    Vinca minor

    Traditioneel toegeschreven

    Samentrekkend, circulatiebevorderend, verbetert de doorbloeding van de hersenen.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Afrika · Voeding · № 12

    Knoflook

    Allium sativum

    Voedingsmiddel met een lange gebruiksgeschiedenis. Supplementen zijn onderzocht, maar eventuele gezondheidseffecten zijn beperkt en geen vervanging voor zorg.

    Oud-Egyptische geneeskunst+7Volksgeloof
  • Let op

    Afrika · Kruid · № 337

    Knolcyperus

    Cyperus rotundus

    Traditioneel toegeschreven

    Windverdrijvend, pijnstillend, krampwerend voor de baarmoeder, bevordert de qi-stroom.

    Oud-Egyptische geneeskunst+4
  • Let op

    Europa · Kruid · № 92

    Knopig helmkruid

    Scrophularia nodosa (en S. ningpoensis)

    In de westerse kruidengeneeskunde gebruikt bij huidaandoeningen zoals eczeem en psoriasis en bij gezwollen klieren. Er is geen goed klinisch bewijs.

    Klooster- en volkskennis+2
  • Let op

    Midden-Amerika en Caraïben · Kruid · № 583

    Koningin van de nacht

    Selenicereus grandiflorus

    Traditioneel toegeschreven

    Versterkend, ontspannend; versterkt de hartspier en hartfunctie (ook bij ouderen), verlicht beklemming op de borst en ademhalingsbeperking.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Europa · Kruid · № 271

    Koninginnekruid

    Eupatorium cannabinum

    Traditioneel toegeschreven

    Koninginnekruid koortsverlagend, urinedrijvend, laxerend, galbevorderend, slijmoplossend, immuunstimulerend; doorwas zweetdrijvend, krampwerend; purper leverkruid verzachtend urinedrijvend, antireumatisch, menstruatiebevorderend.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Europa · Kruid · № 102

    Koningskaars

    Verbascum thapsus

    Blad en bloemen bevatten slijmstoffen en worden traditioneel bij prikkelhoest en bronchitis gebruikt; de olie van de bloemen bij oorpijn. Klinisch bewijs is beperkt.

    Grieks-Romeinse geneeskunde+4
  • Let op

    Europa · Voeding · № 68

    Kool

    Brassica oleracea

    Groente met veel vitamine C en vezels. In de volksgeneeskunde worden koude koolbladeren op gezwollen borsten of pijnlijke gewrichten gelegd; kleine studies geven wisselende resultaten.

    Klooster- en volkskennis+2Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 292

    Korenbloem

    Centaurea cyanus

    Traditioneel toegeschreven

    Versterkend, stimulerend, ontstekingsremmend.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Azië · Voeding · № 42

    Kruidnagel

    Syzygium aromaticum

    Specerij. Kruidnagelolie met eugenol kan helpen bij kiespijn; andere claims zijn onbewezen.

    Ayurveda+5Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 338

    Krulzuring

    Rumex crispus

    Traditioneel toegeschreven

    Sterk laxerend, galbevorderend, reinigend.

    Westerse kruidengeneeskunde+1
  • Let op

    Azië · Kruid · № 136

    Kudzu

    Pueraria montana var. lobata

    De wortel (ge gen) wordt in de Chinese geneeskunde bij koorts, stijve nek en dorst gebruikt. Er zijn kleine studies naar kudzu en het verminderen van alcoholgebruik, met wisselende uitkomsten.

    Chinese geneeskundige tradities+3
  • Let op

    Azië · Kruid · № 5

    Kurkuma

    Curcuma longa

    Heeft een antioxiderende werking en ondersteunt de ontstekingsreactie van het lichaam.

    Ayurveda+5Volksgeloof
  • Let op

    Midden-Amerika en Caraïben · Kruid · № 319

    Kwassiehout

    Picrasma excelsa

    Traditioneel toegeschreven

    Ontwormend, bitter.

    Kruidenkennis van de Caraïben+1
  • Let op

    Europa · Kruid · № 580

    Kweek

    Elymus repens

    Traditioneel toegeschreven

    Urinedrijvend, verzachtend, samentrekkend; bij nier- en blaasklachten (nierstenen, interstitiële cystitis), helpt bloedsuiker te reguleren.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Europa · Kruid · № 6

    Lavas

    Levisticum officinale

    Het blad smaakt naar bouillon en selderij. In de volksgeneeskunde werd de wortel als plaspoeder en bij een opgeblazen gevoel gebruikt; onderzoek ontbreekt.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Europa · Kruid · № 44

    Lavendel

    Lavandula angustifolia

    Geurige plant voor bad- en parfumproducten en aromatherapie. Bewijs voor medische effecten is voorlopig.

    Grieks-Romeinse geneeskunde+4Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 206

    Lelietje-van-dalen

    Convallaria majalis

    Traditioneel toegeschreven

    Harttonicum, urinedrijvend, laxerend, braakopwekkend.

    Westerse kruidengeneeskunde+1Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 226

    Linde

    Tilia × europaea

    Traditioneel toegeschreven

    Kalmerend zenuwmiddel, zweetdrijvend, vaatverwijdend, herstelt de vaatwanden, bloeddrukverlagend.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Azië · Paddenstoel · № 41

    Lingzhi

    Ganoderma lucidum

    Een houtzwam uit de traditionele Chinese geneeskunde; bewijs voor behandeleffecten bij mensen is beperkt.

    Chinese geneeskundige tradities+3
  • Let op

    Europa · Anders · № 588

    Longkruid

    Lobaria pulmonaria

    Traditioneel toegeschreven

    Antioxidant, slijmoplossend; vermindert ontsteking in luchtwegen en darmen, ondersteunt de longen en helpt bij sinusitis.

    Westerse kruidengeneeskunde
  • Let op

    Azië · Voeding · № 131

    Lotus

    Nelumbo nucifera

    Vrijwel alle delen worden gebruikt: zaden bij diarree en onrust, wortelstok als voeding, blad bij 'zomerhitte'. Wetenschappelijk bewijs is grotendeels laboratoriumonderzoek.

    Ayurveda+3Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 211

    Maarts viooltje

    Viola odorata

    Traditioneel toegeschreven

    V. odorata ontstekingsremmend, slijmoplossend, urinedrijvend, antitumor; V. tricolor slijmoplossend, ontstekingsremmend, urinedrijvend, antireumatisch, laxerend, versterkt haarvaten.

    Westerse kruidengeneeskunde+3Volksgeloof
  • Let op

    Noord-Amerika · Kruid · № 370

    Mahonie

    Mahonia aquifolium

    Traditioneel toegeschreven

    Zuiverend, bloedzuiverend, versterkend, stimulerend, leverondersteunend; verbetert eetlust en spijsvertering, bevordert lever- en galsecretie, zuivert het bloed, helpt bij huidproblemen, plotselinge diarree en chronische obstipatie.

    Inheemse geneeswijzen van Noord-Amerika+1
  • Let op

    Midden-Amerika en Caraïben · Voeding · № 266

    Maïs

    Zea mays

    Traditioneel toegeschreven

    Urinedrijvend, heelt het slijmvlies van de urinewegen, versterkend, verzachtend.

    Maya-geneeskennis+7Volksgeloof
  • Let op

    Azië · Paddenstoel · № 589

    Maitake

    Grifola frondosa

    Traditioneel toegeschreven

    Adaptogeen; activeert immuuncellen tegen kanker (macrofagen, NK-cellen, T-cellen), vermindert stress en versterkt de weerstand tegen verkoudheid en griep.

    Chinese geneeskundige tradities+2
  • Let op

    Europa · Kruid · № 113

    Malrove

    Marrubium vulgare

    Een bitter kruid dat traditioneel bij hoest met taai slijm en bronchitis wordt gebruikt. In Europa is het als traditioneel kruidengeneesmiddel erkend; klinisch bewijs is beperkt.

    Grieks-Romeinse geneeskunde+3Volksgeloof
  • Let op

    Oceanië · Kruid · № 273

    Manuka en kanuka

    Leptospermum scoparium en Kunzea ericoides

    Traditioneel toegeschreven

    Samentrekkend, antimicrobieel, antiseptisch, ontwormend (leptospermon); bij zweren, infecties en koorts.

    Rongoā Māori+2
  • Let op

    Europa · Kruid · № 239

    Maretak

    Viscum album

    Traditioneel toegeschreven

    Vertraagt de hartslag, bloeddrukverlagend, antitumor.

    Westerse kruidengeneeskunde+1Volksgeloof
  • Let op

    Europa · Kruid · № 46

    Mariadistel

    Silybum marianum

    Wordt gepromoot bij leveraandoeningen, maar er is onvoldoende hoogwaardig bewijs voor effecten bij mensen.

    Westerse kruidengeneeskunde